BeSpiegel #274

starend
in mijn midden
cirkel ik naar binnen
beweeg ik buiten
kennis

BeSpiegel #272

als alles ontwaakt
in nachtzinnen
woorden overdrijven
ik me amper
aan ze vast kan klampen
letters overblijven
verbanden daargelaten
inzichten verschijnen
zo waar kan wijsheid zijn



BeSpiegel #264

achter woorden
woont een wereld
die zich zelden
laat vertalen

vanZelf geraakt
spreekt voor zich

BeSpiegel #263

dat we ons mogen laven
en opladen aan de zon

dat we alles wat ons
niet meer dient
mogen laten gaan

dat de contouren van ons leven
helder zichtbaar worden en
vragen om bewust zijn

dat er kleur komt
na een tijd van inkeer

BeSpiegel #262

Zijn er woorden
die wijsheid recht doen
en de oneindige grootsheid
van het weten blootleggen?

Ik verzin slechts hemelrijk.






BeSpiegel #259

in de drager
van het donker
is er ruimschoots
plaats voor licht

BeSpiegel #255

de oneindige weidsheid
van het water
dat zich voor me uitstrekt
geeft ruimte
aan de gedachtestromen
die door me heen golven

ik laat ze achter aan de einder
en doe me grenzeloos te goed
aan wat ontstaat
in dit niemandsland
waar stapvoets wegvloeit
en stilte hoorbaar fluistert

BeSpiegel #253

sta op en open
voor niets
en niemand minder
dan jouw Zelf

het is in dit moment
en ieder volgende
dat je mag stromen
vanuit wat in jou leeft

sta op en open
en deel vrijmoedig
je uitgesproken zijn
op jouw unieke wijze

BeSpiegel #251

Trots

vergeet je veren niet
zoals ze prachtig glanzen
in het licht

je hoeft ze niet alleen
te dragen:
verspild geluk

in vol ornaat
ben je zoveel mooier

zoals jij is er geen ander
daar mag je trots op zijn

BeSpiegel #247

verweven
met het voorportaal
van verheven woorden
die soms zonder meer
onuitgesproken
veelzeggender zijn