BeSpiegel #176

de momenten
dat jij er bent
en binnenkomt

buiten het gewone
bedwongen bedachtzame om
een vrijgegeven
onverbloemd
echt
jij

onbetaalbaar

BeSpiegel #174

waar ben ik
in de onstuimigheid
van de dag

in de verloren
ogenblikken

in het vergane
momentum

of is juist dat
wat me brengt
wat er is

BeSpiegel #173

als ik mijn ogen sluit
en hoop mij doet ontwaken
ik wens de wereld uit
en dan
dat ene vonkje

BeSpiegel #172

laten we niet doen alsof
het anders was
gespleten zouden we raken

ik hoor bij mij
zoals jij bij jou
en samen zijn we meer

zoals weten en voelen
gedeeld en verbonden
het beste in ons boven brengt