BeSpiegel #263

dat we ons mogen laven
en opladen aan de zon

dat we alles wat ons
niet meer dient
mogen laten gaan

dat de contouren van ons leven
helder zichtbaar worden en
vragen om bewust zijn

dat er kleur komt
na een tijd van inkeer

BeSpiegel #255

de oneindige weidsheid
van het water
dat zich voor me uitstrekt
geeft ruimte
aan de gedachtestromen
die door me heen golven

ik laat ze achter aan de einder
en doe me grenzeloos te goed
aan wat ontstaat
in dit niemandsland
waar stapvoets wegvloeit
en stilte hoorbaar fluistert

BeSpiegel #245

midden in de kring
van stevig gewortelde
statig rijzende
stammen
sta ik

terwijl ik
mijn blik ophef
valt het licht me toe

hier mag ik zijn

BeSpiegel #241

wolf

weet van
waar en wanneer

beweegt natuur
in balans

draagt bij
door eigen zijn

speelt, leert,
jaagt en deelt

reist tussen
hemel en aarde

spoort aan
het pad van de wolf te gaan

BeSpiegel #194

je bent
eenvoud
en complexiteit
gelijk

en wat zeker is
je bent
van Zelf
jij

natuurlijk
in elke vorm

BeSpiegel #193

en jij kan
sneeuw zijn
ijs
spelen zijn
koud
smelten zijn
glinster
geluk zijn
spiegel
schaduw zijn
licht

en jij kan
mij zijn
in jou