BeSpiegel #276

al delen wij het mens zijn
wij zullen nooit gelijk zijn
we raken elkaar onzichtbaar
in een wereld voorbij tijd en ruimte

die stille realisatie ontvouwt
een verwondertaal
van uitzonderlijke schoonheid

BeSpiegel #274

starend
in mijn midden
cirkel ik naar binnen
beweeg ik buiten
kennis

BeSpiegel #273

achter de zin
ligt een wereld verscholen
die we in stilte
bij ons dragen
sprekend in
tekens van wijsheid

verwondering vertelt ons
de rakende kracht
van betekenis

BeSpiegel #272

als alles ontwaakt
in nachtzinnen
woorden overdrijven
ik me amper
aan ze vast kan klampen
letters overblijven
verbanden daargelaten
inzichten verschijnen
zo waar kan wijsheid zijn



BeSpiegel #269

unwind the wired field
to let the boundless echo
bounce back
to unity

BeSpiegel #268

houdbaarheidsdatum

kan ik me los maken
van de invloed
van opgelegde geldigheid
als mijn zintuigen
mij iets anders ingeven

hoe vast ben ik
geklonken in structuren
die nooit de mijne waren

BeSpiegel #267

zoveel meer
ruimte
door met licht
donker
te ontmaskeren
dat slechts
schaduw bleek
boven alles
vrij van kleur

BeSpiegel #265

laat je raken
door het licht
dat in jou
mag ontwaken

zijnsbegoocheling
ontluisterd
voorbij illusie
verbonden houvast



BeSpiegel #264

achter woorden
woont een wereld
die zich zelden
laat vertalen

vanZelf geraakt
spreekt voor zich