BeSpiegel #173

als ik mijn ogen sluit
en hoop mij doet ontwaken
ik wens de wereld uit
en dan
dat ene vonkje

BeSpiegel #171

de verdoving voorbij
een oogopslag
een adem

de boodschapper,
een zachte streling
op je wang,
in helderheid
ontvangen

geen verdriet gaat zo diep
als het geluk dat daarin besloten ligt