BeSpiegel #272

als alles ontwaakt
in nachtzinnen
woorden overdrijven
ik me amper
aan ze vast kan klampen
letters overblijven
verbanden daargelaten
inzichten verschijnen
zo waar kan wijsheid zijn



BeSpiegel #270

de tijd tikt door
ik speel met woorden
om de tijd te doden
ik vraag me af
wat is er loos met tijd

heeft de tijd ons ingehaald
terwijl de tijd in feite niet bestaat

BeSpiegel #268

houdbaarheidsdatum

kan ik me los maken
van de invloed
van opgelegde geldigheid
als mijn zintuigen
mij iets anders ingeven

hoe vast ben ik
geklonken in structuren
die nooit de mijne waren

BeSpiegel #267

zoveel meer
ruimte
door met licht
donker
te ontmaskeren
dat slechts
schaduw bleek
boven alles
vrij van kleur

BeSpiegel #264

achter woorden
woont een wereld
die zich zelden
laat vertalen

vanZelf geraakt
spreekt voor zich

BeSpiegel #261

let the silence
of not knowing
guide you
to new perspectives
of a world
beyond imagination

BeSpiegel #260

laat speelruimte
tussen regels
adem sterren
in de lucht
hou een hand vast
streel een ander
koos de liefde
deel haar vrucht
steek een licht aan
in de schaduw
dans de duisternis
voorbij
zing de zang
van al je noten
toon het leven
dit zijn wij




BeSpiegel #256

onze natuurlijke kracht
reikt onmetelijk diep
en al kunnen we haar niet peilen
ze is onontkoombaar aanwezig

het zou tegennatuurlijk zijn
haar te ontkennen

BeSpiegel #255

de oneindige weidsheid
van het water
dat zich voor me uitstrekt
geeft ruimte
aan de gedachtestromen
die door me heen golven

ik laat ze achter aan de einder
en doe me grenzeloos te goed
aan wat ontstaat
in dit niemandsland
waar stapvoets wegvloeit
en stilte hoorbaar fluistert

BeSpiegel #244

de zachte kleuren
gevangen in
het warme licht
strelen langs
het stille water

de herfst heeft
zoveel meer
om voor te leven

de storm
en het verlangen