BeSpiegel #270

de tijd tikt door
ik speel met woorden
om de tijd te doden
ik vraag me af
wat is er loos met tijd

heeft de tijd ons ingehaald
terwijl de tijd in feite niet bestaat

BeSpiegel #267

zoveel meer
ruimte
door met licht
donker
te ontmaskeren
dat slechts
schaduw bleek
boven alles
vrij van kleur

BeSpiegel #265

laat je raken
door het licht
dat in jou
mag ontwaken

zijnsbegoocheling
ontluisterd
voorbij illusie
verbonden houvast



BeSpiegel #256

onze natuurlijke kracht
reikt onmetelijk diep
en al kunnen we haar niet peilen
ze is onontkoombaar aanwezig

het zou tegennatuurlijk zijn
haar te ontkennen

BeSpiegel #255

de oneindige weidsheid
van het water
dat zich voor me uitstrekt
geeft ruimte
aan de gedachtestromen
die door me heen golven

ik laat ze achter aan de einder
en doe me grenzeloos te goed
aan wat ontstaat
in dit niemandsland
waar stapvoets wegvloeit
en stilte hoorbaar fluistert

BeSpiegel #253

sta op en open
voor niets
en niemand minder
dan jouw Zelf

het is in dit moment
en ieder volgende
dat je mag stromen
vanuit wat in jou leeft

sta op en open
en deel vrijmoedig
je uitgesproken zijn
op jouw unieke wijze

BeSpiegel #247

verweven
met het voorportaal
van verheven woorden
die soms zonder meer
onuitgesproken
veelzeggender zijn

BeSpiegel #246

soms
worden
gedachten
kronkels

krijg daar
je hoofd
maar eens
omheen