BeSpiegel #247

verweven
met het voorportaal
van verheven woorden
die soms zonder meer
onuitgesproken
veelzeggender zijn

BeSpiegel #246

soms
worden
gedachten
kronkels

krijg daar
je hoofd
maar eens
omheen

BeSpiegel #245

midden in de kring
van stevig gewortelde
statig rijzende
stammen
sta ik

terwijl ik
mijn blik ophef
valt het licht me toe

hier mag ik zijn

Leylijn #3

Je bent de wereld voor mij.
Met alles wat ik door jou kan
zien
horen
voelen
ruiken
proeven
en begrijpen.
Door alles wat er dan ontstaat
in ons samen zijn.
Ook als we elkaar niet verstaan
kijkt mij daarbij een stukje wereld aan.
Jij bent de wereld voor mij.

BeSpiegel #243

hoe de wereld
om mij heen
ook hekken zet

vrijheid
laat zich
niet vangen